مرز باریک قضاوت

ارسال شده در تاریخ چهارشنبه, بهمن ۷م, ۱۳۸۸

ما یک عبارت خوبی از این غربی‌ها یاد گرفته ایم تحت عنوان *دونت جاج پیپل* که ترجمه اش می کنیم “در مورد مردم قضاوت نکن”.
این‌جا قضاوت به معنای حکم دادن نیست، چون بدون شک کسی چنین قدرتی ندارد، بلکه  به معنای ارزش گذاری اخلاقی دیگران است.
خوب، تا اینجا فرمایش متینی است و و مانع آن می‌شود که آدمهای یک جامعه با اطلاق صفت به یکدیگر، آزادی عمل را از هم بگیرند. همان چیزی که روال رایج جوامع سنتی است و حتی گاهی حکومت‌های دیکتاتوری هم به عنوان ابزار کنترلی از آن استفاده می‌کنند.

حالا فرض کنید من جایی بنویسم:
آن زن لخت می‌رقصید.
یا
آن زن با چادر می‌رقصید.
صرفن آن زن، پوشش آن زن، و عملی را که انجام می‌داده، توصیف کرده‌ام چون به نظرم جالب بوده. این جور توصیفی نوشتن کار من است. این که شاخک‌های خواننده به لخت یا به چادر یا به رقص حساس است و همان لحظه  تصویری در ذهنش شکل می‌گیرد و احساسی پیدا می‌کند، دست من نیست. خواننده نمی‌تواند به خاطر تصویر ذهنی خودش در آن لحظه من نویسنده را شماتت کند که این زن را مورد قضاوت قرار داده‌ام، چون قضاوت  بار اخلاقی دارد و من آخر هیچ کدام از این جمله‌ها نگفته‌ام ” چه چندش آور” یا ” چه پسندیده”.
حواسمان باشد که گاهی با یه کار بردن نسنجیده ی *قضاوت نکن* ، حق ساده‌ی حرف زدن را از دیگران می‌گیریم.


شیوه ی مسلمانی

ارسال شده در تاریخ سه شنبه, بهمن ۶م, ۱۳۸۸

ناله - از جنس مرفه بی درد

ارسال شده در تاریخ دوشنبه, دی ۲۸م, ۱۳۸۸

درباره‌ی مصلحت، درباره‌ی توجیه

ارسال شده در تاریخ دوشنبه, دی ۲۱م, ۱۳۸۸

۱۳ تا ۱۶ مثلن…

ارسال شده در تاریخ شنبه, دی ۱۹م, ۱۳۸۸

Normally simple or simply normal

ارسال شده در تاریخ پنجشنبه, دی ۱۷م, ۱۳۸۸

به یاد آیت‌الله منتظری ، به پاس وجدان

ارسال شده در تاریخ دوشنبه, آذر ۳۰م, ۱۳۸۸

از این جلد به آن جلد

ارسال شده در تاریخ سه شنبه, آذر ۲۴م, ۱۳۸۸

چیزهایی که یادمان ندادند

ارسال شده در تاریخ چهارشنبه, آذر ۱۱م, ۱۳۸۸

نه به همه ی فرم های خشونت بر زنان

ارسال شده در تاریخ دوشنبه, آذر ۹م, ۱۳۸۸