دیشب دربارهی الی را دیدم. همه در موردش نوشتهاند و دیر است که من هم بخواهم بنویسم. بهانه است که دو خط دربارهی خودم بنویسم:
تمام مدتی که فیلم را تماشا میکردم، داشتم برای خودم توجیه میکردم که “خوب، این یکی دروغ گفت چون که…..اون یکی باید این دروغ را میگفت وگرنه …”
بعد دیدم چهقدر به واسطهی بودن در جامعهی ایرانی عادت دارم به دروغ شنیدن و همهی دروغها را توجیه کردن…و چهقدر عادت دارم به یک چیز بیمعنی به اسم مصلحت…
sara گفته است:
دی ۲۱م, ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۳ ب.ظبازدید sara
یک چیز بیمعنی به اسم مصلحت
daghighan va kamelan yek chize bi mani hamishe ba’es shode ehsas o fekremun ro penhan konim
hamid گفته است:
دی ۲۲م, ۱۳۸۸ در ۳:۵۱ ق.ظبازدید hamid
به نکته دقیقی اشاره کردی.اشکال ما در این مورد به طور کلی اینه که یه نظر واحد در مورد مسائل اخلاقی نداریم. مثل همین دروغ.میگیم دروغ بده ولی این استثناها رو هم داره.یعنی دروغ همه جا بد نیست.اگه این طور باشه اگه اون طور باشه .دروغ مصلحتی داریم. حتا دروغایی داریم که تازه ثواب هم داره. از این نکته ها در اخلاق و فرهنگ بی یال و دم ما زیاده.
pejdad گفته است:
دی ۲۳م, ۱۳۸۸ در ۸:۰۴ ب.ظبازدید pejdad
be nazaram agar ye khareji in film ro bebine , kheili ja ha ro motevajeh nashe chon az bachegi be doroogh gooii too khoonevade, famil va jamee mesle ma aadat nadare
جوینده گفته است:
دی ۲۴م, ۱۳۸۸ در ۲:۲۶ ب.ظبازدید جوینده
خیلی جالبه. من هم این صفحه رو باز کردم که همین کامنتی که پژداد نوشت رو بنویسم! واقعا به نظرم خارجیها نمیفهمن جریان این فیلم چیه! همینجوریش خود ماها رو به سختی می فهمن، تازه اگه بفهمن!