…..بدانید که «هرگونه عمل خشونت آمیز بر پایه جنسیت که بتواند منجر به آسیب فیزیکی، جنسی یا روانی زنان بشود» یک رفتار نادرست برخلاف قوانین حقوق بشر و بر خلاف حقوق انسانی شماست. این رفتار می تواند «تهدید به این کارها، اِعمال اجبار، یا سلب مستبدانهٔ آزادی (چه در اجتماع و چه در زندگی شخصی)» باشد.
بدانید که هیچ کس با هیچ بهانه ای، تاکید می کنم هیچ کس با هیچ بهانه ای، حق ندارد بر شما خشونت روا بدارد.
هر کجای دنیا که باشید هرگاه مورد خشونت جنسی قرار گرفتید بردارید به پلیس زنگ بزنید. حتما از آدم های آگاه – و نه کسانی که خودشان خشونت را تایید می کنند – حمایت بگیرید. هیچ فرصتی به کسی که به شما خشونت کرده است ندهید. چنین فردی شایسته ی شما نیست. حتی اگر باید هزینه ی زیادی بپردازید از مردی که برپایه ی جنسیت به شما خشونت می کند جدا شوید.
بدانید که هنگامی که مورد خشونت قرار می گیرید حق دارید عصبانی باشید و فرد خشونت گر را نبخشید. حق دارید مورد حمایت قرار بگیرید و درک شوید.
بدانید که کتک زدن و خشونت فیزیکی تنها یکی از فرم های خشونت بر زنان است. تهدید کلامی، اینکه شما را تحقیر کنند، یا در شما احساس گناه ایجاد کنند یا اعتماد به نفس شما را از بین ببرند هم خشونت جنسیت محور است که از مردی که سندروم بیشعوری فرهنگی دارد برمی آید. همچنین پایین آوردن شما یا نامیدن شما با کلمه های تحقیرآمیز، کنترل اینکه کجا می روید، با چه کسی حرف می زنید یا چه می کنید، محدود کردن زندگی اجتماعی شما به بهانه ی عشق یا حسادت، یا به تنهایی تصمیم گرفتن برای زندگی همه خشونت بر زنان به شمار می آیند. تحمل نکنید. صبر نکنید. برای رهایی تان کاری بکنید.
بدانید که خشونت بر زنان ارتباطی با میزان درآمد، وضعیت تحصیلی و طبقه ی اجتماعی ندارد.
بدانید که فرد خشونت گر تلاش می کند نشان دهد خود شما باعث این رفتار او شده اید.
خشونت بر زنان همچنین خشونت در بازداشتگاه ها، تجاوز جنسی، رفتار و گفتار ناراحت کننده مانند متلک های خیابانی، و از دید من حجاب اجباری بر زن را هم در بر می گیرد.
از اتفاقات کوچک هم نگذرید. نه شما و نه هیچ زن دیگری نباید مورد خشونت قرار گیرد. سکوت نکنید.
منوچهر گفته است:
آذر ۹م, ۱۳۸۸ در ۱:۳۳ ب.ظبازدید منوچهر
درهمین فرانسه کشور دمکراتیک مهد أزادی هر دو روز یک زن براثر لت وکوب مردانشان کشته می شود. یعنی هر روز نصف زن .یعنی در حقیقت یه روز نصف می کنند فرداش می کشن
zahra گفته است:
آذر ۹م, ۱۳۸۸ در ۲:۴۱ ب.ظبازدید zahra
اینایی رو که گفتی قشنگن اما عملی نیستن! برا تحصیل کرده هاش هم همه ی اینا پیش میاد ببین اون روستایی و بیسواد چی کار باید بکنه. ضملا نمی شه یک طرفه اقدام کرد. آگاهی باید دو جانبه باشه. تا مرد ها هم از این مسائل آکاه نشن که تنهایی نمی شه کاری از پیش برد.
—————————————————
اینها حرفهای من نیستند. لینک نوشته ی اصلی اون پایینه.
به هر حال به نظر من برای هر آدمی، اگر خودش بخواد عملیه.
puya گفته است:
آذر ۱۴م, ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۷ ق.ظبازدید puya
“خودپسندی دیگران تنها هنگامی برای ما ناپسند است که خلاف خودپسندی ما باشد” _در این کلام نیچه حقیقتی نهفته است: جز فاشیسم ساختار دیگری وجود ندارد. “از درسهای دانشکده جنگ زندگی: آنچه مرا از پای درنیندازد قویترم می سازد.” و این دومی جواب اوست به خودش.من هم سه نسل قربانی و زخم و تاوان هیچ را دادیم.و ان اعتقاد و باور مرام سیاسی پدرانمان را به هیچ می گیرم. همه چیز را به هیچ می گیرم. خشونت علیه زنان/ مردان و غیره. اینها همه بی ربط است. نظریات خیلی خیلی پرورده تر را دهه ها قبل سیمون دو بوار/ کتی اکر / جودیت باتلر/ لوسی ایری گاری و مونیکا ویتگ ازموده اند. من به تمام اینها تف می کنم. وحشیگری جهان را بپذیرید و با خشونت تمام خود را بسازید. شما دوزخ خودتان هستید و من زندان خودم. باقی همه حرافی های ابلهانه ی پوزیتیویستی ست یا چسناله هایی واپس مانده از قرون وسطی./ با احترام
مگس کولی گفته است:
آذر ۱۹م, ۱۳۸۸ در ۹:۱۴ ق.ظبازدید مگس کولی
کاملا” موافقم! خانوما باید آگاه باشن. از حقوقشون و از ظلمی که بهشون میشه!! به نظرم یکی از بزرگترین دلایل سکوت خانوما در برابر خشونت باور به اینه که توان فیزیکی پایین تری نسبت به مردها دارن! که ادامه دادن به این باور حماقته!!
seabird گفته است:
آذر ۲۲م, ۱۳۸۸ در ۲:۰۷ ق.ظبازدید seabird
خوشحالم که اکثر بلاگرهای مونث این دغدغه ها رو دارند و بیانش می کنند.
Hadoo گفته است:
آذر ۲۲م, ۱۳۸۸ در ۷:۵۱ ب.ظبازدید Hadoo
kheily jalebe ke kheily vaghta age in mavaredo hata be khanoomha begi ba cheshmaye gerd shode nagahet mikonano fek mikonan labod to az un zanaye khatarnaki hasti ke khoone shoiharasho karde too shishe! dige che erese be aghayoon!
… گفته است:
آذر ۲۴م, ۱۳۸۸ در ۱:۴۸ ب.ظبازدید …
نمیدونم چه جوری یه مرد دلش میاد یه زن رو بزنه . من ته ته ته عصبانیت میرم و واسه چند ساعت گم میشم و ته تهش اگر نتونم خودمو کنترل کنم به میز تحریرم مشت می کوبم . ولی در مورد ساعات رفت و آمد کاملا مخالفم . نویسنده محترم وقتی خیلی از مردها رو تو یه ساعت هایی از شابنه روز مورد تجاوز و غیره قرار میدن چه انتظاری باید داشته باشی وقتی کسی که دوستش داری - از مامان و خانوده گرفته تا همسر و غیره - بخوان دیر وقت برن بیرون ؟ من همیشه دلم تو دهنمه تا سالم برسن خونه . و جدی جدی در موردش خود خوری می کنم . ولی حق بدید دیگه .